21/08/08 11:34
OS FORNOS DE CAL
Os fornos de cal contaban con grandes muros de pedra que axudaban a manter elevadas temperaturas internas cando o forno traballaba ademais de soportar firmemente as dilatacións dos sus elementos. Ó forno accédese pola porta ou boqueira. No interior atopamos, a un metro do chan, un zócalo ou zapata onde se arma a pedra caliza. A caleira énchese con pedras de cal que se dispoñen en fileiras, atendendo o tamaño e a forma, constituíndo unha falsa cúpula. Entre as pedras quedan ocos que permiten o paso das lapas. O forno precisa manter unha temperatura, máis ou menos constante, de 1000 ºC.Para quentar o forno queimábase leña de aciñeiras, tamén denominado xardón, e castiñeiro. Por riba da pedra calcaria cargabanse unhas 60 paladas de carbón e logo de prendido deixábanse calcinar unhas 3 horas. A calcinación supón unha reacción química mediante a que se transforma a pedra caliza nun novo composto químico de cor branca que e o cal. CaCO3 + CALOR = CaO + CO2